suina

u-n’è incòra l’inveràn piò frèd, la stasò,
ma tòtt j-à un dafè a di’ sò, e i-n stà bòn,
e cun ch’la stòria ch’u-n’s bòta vèja gnit
- boja de’ pòrc -
u-s’è amalè nèca e’ prit.

utòbar

la strè culor de’ sol,
l’òva int’a-l cantèn,
l’istè bèla che spècia,
l’invèran a l’òs ch’e’ pècia.

a là int’un cantòn
u’j è un sàc ‘d nuvitè:
fasè-n un fùgh sburòn
par nò armastè-n fraghè.

invìgia

j dis ch’e’ piòv,
u-n’è miga e’ vera,
l’è incòra e’ sòl
e ormài l’è sera

nèca st’ànn
j à avèrt la càza,
a-gl’è tòtt s-ciuptè
atòrn’a Fèza

a-s’ò invigiòs
dla tu’ zintura
pina ‘d cartòcc:

piò pàsa j-ènn
piò l’a-t’abràza,
mè a-n’ò e’ curàg
o fòrsi la fàza.

a vèg in ca’,
u-m’arlusa j òcc.

volare

setèmbar.

u-m zira la tèsta
pina ‘d culur
a avdè la zirandla
d’i Sett Dulur

e int’un zil
aravièn incontr’a l’invèran
l’è incòra e’ tèmp
d’a-l mongolfiere

e sòra i filèr
vers la riva de’ fiòm
u-s liva un palòn
tòtt culurè:

e me
a-n sò piò bòn
‘d tni j òcc ins la strè.

pasènd

l’acva d’i spinèll
l’arlus int la matèna
fasènd d’i arcobalèn una fasèna
e distènd i chèn ch’i surnècia
ins’la carèra

me’ int’e mèz dla strè
ch’la sgagnòla int’la spagnèra
àrdùs ‘na ciòpa ‘d s-cius
e a vèg ‘d frèza.

sòl par nò inamurèm,
‘na vòlta ‘d piò,
dla càmpagna ‘d Fèza.

istè – domèlanòv

s’a'j fèg un rùg
chi sà ch’l'a-n vègna
ch’a-n’ò vòja d’aspatè

s’a'j dèg un bès
chi sà ch’l'a-n dèga
ch’l'a-n s’aviarà piò

s’a'j còrr incòntar,
ins’la vèta dagl’ònd
st’àn, fòrsi, l’istè
l’a-s farmarà un sgònd…

pascva

i bègn avèrt sla spiàgia,
la vòs d’un gròpp ‘d mutur,
vidrèn ch’a-t fa’ avnì vòja
‘d lassèj un mèz miliòn

l’a-n pe’ gnànc piò Marèna,
i bàr i-n fa’ cagnèra
la nòtt u-n ziga inciòn,
e e’ mèr l’à l’acva cèra

- dim tè mo’ ‘d piò csa vut -

a mè u-m bàsta la mi’ ca’,
l’udòr dl’abdòla in fiòr,
la Pascva de’ Signòr,
e e’ mèr l’è un gran viavài
‘d turtèll anghè int’la saba.

suspir

zèrca ‘d nò fe’ tèrd!
l’a-j dìs mama ins la pòrta

la nòtt la fa’ un suspir,
la sà che nèc stavòlta

la s’ardus a ca’
ch’l'è zà matèna

cvèl a l’arversa

butìga averta,
nèc la dmènga.

mo’ s’t'e d’avè bsògn,
inciòn u-t’arvès,
gnànc se t’ci e’ Signòr.

e’ bàl dla vècia

à vègg e’ mèr
là zò t’e’ fònd,
s’la tèra,
e piò ch’a'i vèg incòntar
e piò u-s’asluntàna.

e dis bèn l’inveràn:
istè putàna.