ch’e'dè che a l’ò vèsta corràr vers ‘dmè, u’m'è pèrs ‘d murì.
Cvand pu’ lì l’a dìs “vèn, vèn sòbit a’ e’ càmp sànt!”, a’j ò propi cardù ‘d rèssar mòrt.
Invezì tòtt ’ste fuggi fuggi dal tòmb d’i nòstar murt l’era cminzè par veja d’ò ch’u’s’era mèss in bèla mostra – i’ dìs – nùd nèd, ins’la vètta d’i tumbèn e pu’, nò cuntènt, l’aveva ciamè al dòni ch’a'l j’era da ch’l'òra int’e'càmp sànt cun un fès-c: “gvardì acva, se a’n'avlì avdè sèmpar sòl di fiur pèss!”.
E tòtt al dòni a gvardè sò, a ch’la pianta sèmpar vèrda, truvènd pu’ la s-ciùsa d’e’ mèl ‘d schìna, fòrza ‘d stè sèmpar a cùl busò drì a’ la tòmba de’ marìd. Pu’, dòpp una ciòpa ‘d minut ad cuntemplaziòn, i’ s’è dè tòtt a’ la fuga: l’òman e a’l dòn.
Lò u’n s’è piò vèst, a’l dòn invèzi a’gl’à durè ‘na smàna a cuntè e’ fàt in zìr par la paròchia, spavintèdi, che s’e’ fòss stè un viulèntadòr, ò cun dàl bròti intenziòn, un lèadar, un malvivènt…t’a'i pèns?
Cara la mi’ zuvnòta, mè a’i pèns. Invèzi tè duvrèss sugnèt e tu’ umàz tòtt al nòtt sòta a’l cvèrt, avdè st’a'la smèt ad fè strè pinsìr sòra ‘d mè, cvànd, trama la tènda dla cusèna, t’a'm gvèrd dè fùra d’int’e'bàr…
Commenti Recenti