t’a-n si piò
la zèncvzènt
d’una vòlta,
ch’a-t sintèva
frulè da luntàn
e un viàz
u’n'èra incòra
una còrsa.
adèss l’è e’ dìsel
ch’u-t dà la vòs,
t’fè i zènt
come gnit,
e inciòn l’à piò bsògn
‘d sugnè la Feràri.
a so cuntènt par te,
ma no avnim a zarchè
e di’: – a t’arcùrdat…? -
t’e fàt i bajòch,
e me no.
ma no sta a pinsè
ch’u’s pòsa cumprè
la memòria.
Commenti Recenti