òtt dizèmbar

e’ pe’ un cvèl da gnit
l’udor de’ turòni
che svègia nèc i frè,
u-t’inciàca i pinsir,
e pu’ rùg, sèrmon
int’e’ frèdd ‘d dizèmbar

me in zir a vajòna
alè pr’e’ còrs che
u-s màna a fèsta,
bànc da tòtt i chènt
e un fètt ‘d zènt,
gnànc i rigalès
un’ètra vita:

o fòrsi par ch’e’ dè
l’è pròpri acsè.