incòra nèbia

st’èria biànca, ciòssa,
malèda, stànca,
csa’j'vòl ch’l'a-t tòja sò,
csa’j'vòl ch’l'a-m tòja in zir
e va che a-m’artruv
da un’ètar cànt

e intant i dìs che in sò
la nèbia l’a-s srèda
mo’ va ch’j'è scours
da muntanèr
ch’j scapòza int’i mònt
e nèca lò j-s vòlta a spèra…