zirudela ‘d Frumlè

nò acvà ‘d cvà d’la feruveja
a sèn tòtt ‘na gran famèja
zènt ch’lavora e ch’l'a fa fèsta
sènza alzè maj tròpp la grèsta

alzèn i gòmit se e’ dis dabòn
e vèn ròss ch’l'è int’e’ buciòn,
che’e’ cònta al fòli a i zni e ai nunè
e e’ cànta l’èria acvè in Frumlè

e se Lungo u-n dìs madòni
a festegèn coi bomboloni
e don Dante e dis ‘na Mèssa
mò la predga l’è la stèssa!

va a fe’ un zir t’e’ càmp spurtiv
tòtt al dmènghi, cvand t’ariv,
u’j'è i burdèll e i piò grandòn
tòtt cvènt a còrrar drì a un palòn

sol la dmènga ch’l'è “d’i Fiùr”
a tirèn fùra i vstì piò scùr,
in prucessiòn drì a la Madòna
e a tòtt i Santi dla curòna!

e s’u-t vèn fàm nò stat ‘larmè
u-s magnà tòtt come d’i sprè
caplèt, e cvèl cun di’ fèt nòm
mo ch’i-s n’n frèga se j è bon!

e pu’, a-ch’ smarèja! la mi’ zènt,
dal fàti ca’ da pusidènt!
a l’è-t capida i cuntadèn?
e j fà a gara cun i bsèn!

“mè par nò andè in cà tòtt ciòss
a’j'ò fàt l’intrèda ‘d drì”,
“e me a’j'ò mès do’ ànt a l’òs
si nò a-n pàss cun e’ parghir”

e Rafèl int’e’ su zardèn
la tiràt sò una balèra
e dài dl’urchèstra e de’ viulèn
e’ fa’ cuntènt tòtt cvant Frumlè

cvand pu’ e’ piòv l’à un bèl tindòn
ch’u'j stà sòtta una naziòn,
òm e dòn, ‘d tòtt cvant al ràz
ch’u'j’è sol de’ post pr’e’ sdàz

un tindòn mecanizè
par no stès a fe’ preghè
e cvand e’ tèmp e dìs dabòn
acva o chèld, u-n dà dàn a inciòn!

e u-s fa matèna e dòpp mezdè,
mèzanòt, grand, vècc e znè,
tòtt là sòtta a la càpana
ch’u'j manca e’ lètt par fèj la nàna

dàj pu’ sò cun ch’e’ vulòm
ch’i-t sènt nèc da dla da e’ fiòm!
mo’ me piò ch’nè tòtt cvànt ’ste liscio
u-m da gòst “busso-e-striscio”

e alòra vai di beccacino
sòta e’ tindòn ‘d Formellino,
e tra una chèrta acse e òna nò
s’u-m va bèn a sò a lètt al dò!

che avènturi acvè in Frumlè
sèmpar svègg ‘d nòtt e ‘d dè,
che cvi ch’dòrma i-n ciàpa i pèss,
e pr’j svègg l’è pu’ l’istèss.

fà divèrs int’e’ Lamòn,
ch’e’ fa un fiè pèz ch’n'è e’ mardòn
ch’j spargòja in tòtt i sid
‘d pèsgh, kiwi, cachi o vid.

che st’a'l cmànd a’j cuntadèn
i-t dìs pu’ che e’ brudòn e’ fa bèn,
me a spèr ch’i-n dèga dabòn
e ch’i-n s’è bèga int’a'l claziòn!

mo’ a gvardè ch’a'l zèrti fàz
la sperànza cònta e’ càz,
e infàtti i piò j è difidènt
nèc se a-s cnunsè tòtt cvènt

e cun cvi ‘d Rònch u’j'è tachètta
nèc s’è inciòn u la cònta s-cètta,
e a-n sò s’l'è l’èria dl’avtostrè
mò cvand ch’i pàsa u-s sènt un fiè!

mo’ immànca lò j’à cvèsi un sànt
Padre Daniele, int’e’ càmpsànt
e u-n pasa gnànc un’ucasiòn
ch’i-n’l'arcòrda int l’uraziòn

E’ càmpsànt ‘d Frumlè, invèzi,
u-n’à d’avdè ‘d tòtt cvànt a’l spèzi.
e srà pr’è fàt ch’l'è int’un cròsvèja
e u’j pàsa e’ pòrch cun la famèja

Fatto stà, ch’e’ pe’ una fòla,
mo j è fèt vèra ch’ancòra j vòla,
che un dè chèld che incòra a sud,
int e’ càmpsànt u’j è un òm nud!

Nud nèd, ‘d dnènz e ‘d drì
da la tèsta infèn a i pi’
ch’u'j dundlèva la manèla
e la n’èra gnànc tànta bèla!

Te t’pu’ imazinèr al dòni,
a zarchè d’i parulòni,
par spieghè a cvi ch’i-gn’èra
tòtta la fòla coma ch’l'èra

Còm ch’e’ fòss de’ fura st’u
tòtt tna vòlta, da aìr a incù,
e che còm da la pavura
a’l curèt pr’una tarnadura

Mo’ int’e bàr, dnènz a un cafè,
incòra i rid d’i fèt ‘d Frumlè
‘d com una dòna incòra bèla
la scapèt da una manèla!

bàr, rifùg par tòtt i chès
in dòv che j piò j và a arpunès
cvand ch’i vò fèr un po’ ‘d fèsta
o cvand dla mòj i-n’à za a bàsta!

e cvi ‘d Frumlè j è i prèm dla lèsta
a scapè veja fura ‘d cà,
e nèc se ‘vnèss zò una timpèsta
sta trancvèl t’a'j trùv a là!

mo’ miga tòtt j è mès acsè
u’j è nèc cvi che “da fe’ chè!”
e j lavòra da s-ciantès
da e’ prèm de’ a la fèn de’ mès

fèsta, cvèl e distraziòn
u-m pe’ ch’a sèma a i baracòn,
‘d ògni curva un cvèl piò nòv
la strè ch’l'a-t pòrta chi sà dòv

mò cvànt t’ariv a la “scicàn”
strèca e vulànt ch’u-n tòja al màn
si nò ‘t finèss a mònta a màsa
e j-t rid adòs tòtt cvi ch’j pàsa

j rid nèc cvi a la Cantèna
inciòn piò s-cètt za a’l dìs ‘d matèna,
e u-s sganàsa nèc don Lusa
nèc se pr’un prit fòrsi u-n’usa

e mentre lò e’ fa gnacvèl
e a Messa u-n’s vèd inciòn invèl,
cvi ‘dla ch’e’ pe’ ch’j stèga invèl
j vènd vèn bòn, cativ, gnacvèl

e a’l fàz ch’a'l’s gvèrda ins’e’ sagrè
l’è sèmpar cvèli tòtt l’istè
e piò ch’u-s fa òra dla Mèssa
e piò ch’la zènt l’è pu’ la stèssa.

e se i Faintèn j còmpra bèn,
che nèca a lò u’j pìs e’ vèn,
l’è nèca e’ vera ch’j-s la còj
e in cìsa inciòn u’j pàsa maj!

parchè cva ‘d cva dla feruvèja
a sèn Faintèn a mèza veja:
a sèn ‘d Fèza cvand ch’u-s pèga
e a sèn ‘d Frumlè cvand ch’i-s n’n frèga

vècia, stànca e un po’ avalnèda
sta ins’l'atènti, veh, Frumlè,
che se i-t dà abinèr a Rèda
a-t vòj avdè pu’ st’j'ètar dè

gnit piò vèn e zugh d’a'l chèrt,
gnit piò còrs da tòtt al pèrt,
e scapè u-t servirà a pòch
e u-n cònta gnit ave’ i bajòch

e s’rà sudòr e mela còta
tòtt al sèr ins’e’ Stradòn,
che s’a'j’ò da fej la firma
me, piòtòst, a voj la parsòn!

una parsòn tòtt cvànta vèrda
come l’èrba d’i zardèn
e un po’ ‘d sano odor di mèrda
com’a sènt acvè in Frumlè!

a sarò vècc, pighè e invurnì,
u-m avrà sèmpar òn drì,
mò s’a-m farò la caca adòs
u’j s’rà Frumlè alè fura dl’òs

cun i su’ cvèl, i fèt, la zènt,
e zil che a’l vòlt l’è un po’ viulènt,
la tèra ch’l'a-s fà magnè tòtt,
e l’èria frèsca cvand ch’l'è nòtt

e se ‘t pàs da cvè vèrs sèra
tènt a mènt sta tiritera,
e pasènd una matèna
fa un salut a ca’ ‘d Budèna.