una tàza ‘d thè
cun la zambèla,
a-so’ bèla che turnè
bastèrd.
l’è un po’ ch’a-n’u-m mèt
cvèl adòs o atòrn a e’ còl e, a-l vit?,
a-m sò giazè.
a-m’ò da spicè,
ch’e’ i tram tla vita
i-n’à incòra fini ‘d pasè
e i fiur che un dè
i salutè e’ mi’ ariv
a-n’i vègg piò,
gnànc dla da la siv.
