s’aspèt pasè l’inveràn,
la stasòn d’i bon da gnit,
s’aspèt ch’u-s sgiàza e’ cor,
avnìr e’ curàg par dèt un bès …
u-s slònga la berba,
e u-m vèn i cavèll biènch.
a’l gèva ‘na vòlta
e l’è incòra e’ vèra,
se u-n fòss par te
che un dè t’purtèss
la premavèra,
e incù j anvud, e’ fug
cvand ch’e vèn sera,
tòtt cvèll ch’a-n’avrèbb
ch’i finèss mai
sòta l’èlbar a-v pòrt un telecmànd,
mitii la pausa.
mè, vstì da Bab Nadèl:
un pò a-mi asarmèj.
