la nèv ‘d mèrz
pe’ cvèsi un schèrz
l’à vstì da spòsa
i sid, la cisa
e sòta i silènzi,
a sògn,
intànt che un pàsa
inciòn.
e infàti ò vèst ch’j n’è pasè
a dè la nèv,
pr’andè a truvè e’ Signòr
u’j n’è ‘na schèrpa,
e i pèn ins e’ sagrè
j-s’è s-ciantè
da e’ pès,
o ch’j s’è stoff
‘d stè d’astè…
e’ d’drì dla cisa
s’ò vèst bèn,
l’à tirat una carvaja
che u’j pàsa i chèn,
garnè int’la bòcca.
a pèns t’e’ sepa:
e’ prit l’è mort.
e prèma o pu’,
a tott u-s tòcca.
