vit

vit,
e fat l’è ch’a-m’arcord
la vit int’e mez dl’ort,
nunè t’e’ mèz pighè
tirès sò tot sudè

vit,
l’è incora l’è,
u-m saluta,
ma l’ort i l’à spianè,
e’ zircul, bela roba,
a’j ò lasè un ping-pong
a’j trov ‘na sèla vuta.

vit,
donlino, nunè, donlusa
gl’è vit ch’a’l pasa
e a’l brusa,
e dopp l’è tèra brusèda
bona pr’una mascarèda…

vit?
me no,
ò za i guzlòn.

Stuvanè

e fu acsè che Stuvanè
pr’incuntrè l’ambròsa
u’j vèns int’la mènt
una còsa strepitòsa:

custruì un pont ins’e’ Lamòn
da la Filànda a la Furnarèna,
par tott gl’inamurè
ch’i zerca un cvèl ch’u’j avsèna.

Fat e’ prugèt, tòlt i parmèss,
truvèda l’impresa ch’la custruèss,
adèss u’j manca soltant na còsa:
che Stuvanè e’ trova l’ambrosa !!!

a capèss gnacvèl

l’è un cvèl t’e da capì
al deg pr’e’ tu’ bèn,
se pu’ t’a-n vu stugiè
a-t mand a lavurè.

adès capèss gnacvèl,
a so cuntè i cavèl,
ma a-n so s’ò fat un sbaj.

intant tot al canaj
j à tròv lavòr, alòra,
e me a so cvè int un bar
ch’a-m deg: s’a sera mo’ un sumàr!

règbi

la vita,
un sèlt, ‘na còrsa
o una fila ‘d cavariòl

e pu’ stuglès int l’erba
e in tèra stèj, stuglè,
a la fèn.

la vita,
putèss fej fe’ un rimbèlz,
un cvèl sgalèmbar,
istèss che una pàla da règbi.

a srèbb bèla cuntènt.

taim

tal se che int’e’ casòn
l’è un dè cumpagna chi ètar
l’è un vèn tla damigiana
int’e’ fond dla cantèna
l’è Jango ch’e’ surnècia
int l’angul e sbadaja,
u-t gvèrda e pe’ che ciacàra
e int’e via vai ‘d tratur e vèn sera.

l’è un dè d’istè
e a-m sò distè acsè prèst
che u-m pe’ cvèsi aìr,
incòra aìr,
la frèza ch’a-n’aveva,
la sapa, e mi’ nunè,
la cisa pina ‘d zènt,
la cumignò, la fèsta,
la partita ‘d ping-pong,
dai va là ch’l’è tèrd
e muntè so pr’andès a ca’,
acsè strètt là ad’drì
che nèc l’inveràn
l’aveva ch’e savor
d’istè.

Satèlit

j dis ch’e’ piòv da e’ zil
mo u-n’è timpèsta,
j dìs ‘d stè arpunè in ca’
‘d cruvìs la tèsta.

mè invèzi a vòj cumprè
d’i mètr ‘d cartapèsta,
bianca e negra, fe’ un bersaj
aiutèj la vèsta,

ch’è ciapa bèn la mira
pusibilmènt tla tèsta,
e u’j fèza avdè dabòn
du’ ch’l’è la fèsta.

e se t’a-n sè ‘d chi scòrr
t’e da rèssar ‘d dèstra…

La giòstra d’i culùr

Un tèmp l’istè la cminzèva
cvand e’ Palio e’ sfilèva
t’è mèz d’i curs, dla piàza,
‘d tòt cvànta la zitè ‘d Fèza.

e mè j scud a’j cmandeva
a e mi’ bàb e a la mi’ mama,
‘d zèrta a-n’i rubèva,
e a’j sènt incòra sunè
t’e’ fònd dla mi’ bisàca,
ins’e’ ‘d drì d’i calzòn curt.

j scud: bèla ciustè,
t’è vèst cum va’ la stòria.

a mi’ fiòl t’è lèt la sèra
a’j cànt ‘na tiritera,
ch’la cònta di culur
‘d tòtt i zèncv Riòn.

“Zàl l’è la vargògna,
Nègar l’è la tègna,
Ròss l’imbariagòt,
Vèrd e pì d’invigia,
Biànc come e’ linzòl
ch’l’è mèj stuglej insòra.

Int’e’ Palio a’j crèd incòra,
ma a vòj ch’e’ sèja e’ vera…”